یکی از کسانی که در استفاده از تجهیزات و وسایل الکترونیکی در ساخت موسیقی کلاسیک و به طبع آن گسترش مدرن کلاسیکال نقش مهمی داشته است بدون شک «وندی کارلوس» (Wendy Carlos) آمریکایی است (که پیش از تغییر جنسیت از مرد به زن، با نام «والتر کارلوس» (Walter Carlos) شناخته می‌شد.) وی عمده‌ی شهرت و موفقیت خود را مدیون آلبوم «Switched-On Bach» است که آن را در سال 1968 میلادی عرضه کرد. وندی (که در هنگام ساخت این اثر والتر کارلوس شناخته می‌شد) در این آلبوم قطعات کلاسیک «یوهان سباستین باخ» (Johann Sebastian Bach) (آهنگساز آلمانی 1685-1750م) را با استفاده از سینث‌سایزر «موگ» (Moog) نواخته است. دریافت 3 جایزه‌ی گرمی، فروش نیم میلیون نسخه‌ای (که برای آلبومی در چنین سبکی یک رکورد محسوب می‌شد) و قرار گرفتن در رتبه‌ی 40 چارت «Billboard 200» در سال 1969، تنها گوشه‌ای از موفقیت‌های این آلبوم برای وندی کارلوس به شمار می‌رود. گرچه این آلبوم افتخارات زیادی برای وندی به همراه داشت و نقطه‌ی عطفی در تاریخ مدرن کلاسیک محسوب می‌شود، اما عده‌ای از منتقدین نیز از کار وندی استقبال نکردند و معتقد بودند که باید حرمت موسیقی‌دانان کلاسیک حفظ شود و قطعات آنها نباید با دستگاه‌ها و سازهای الکترونیکی بازسازی شود. در هر صورت تاثیرگذاری این اثر و محبوب شدن سینث‌سایزر موگ و به دنبال آن گسترش موسیقی الکترونیک، نشان داد که انتقاد آنها چندان به جا نبوده است.